Με ένα πάρτι δρόμου εντός του Ολυμπιακού σταδίου του
Λονδίνου, που ξεκίνησε στις 23.00 και στο οποίο παρήλασαν δεκάδες διάσημοι
καλλιτέχνες, οι Βρετανοί γιόρτασαν την ολοκλήρωση των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου και παρέδωσαν την σκυτάλη στο Ρίο
ντε Τζανέιρο, υμνώντας την πολυπολιτισμικότητα και τον αστικό χαρακτήρα της
βρετανικής πρωτεύουσας.
Τη βασιλική οικογένεια εκπροσώπησε ο πρίγκιπας Χάρι, ο οποίος εισήλθε στο στάδιο μαζί με τον πρόεδρο της
Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, Ζακ Ρογκ.
Στο στάδιο μπήκαν λίγο μετά τις 23.30 οι σημαιοφόροι των
χωρών, με πρώτη την Ελλάδα και το κολυμβητή Σπύρο Γιαννιώτη να κρατάει τη σημαία μας, ενώ ακολούθησαν και οι
πάνω από 10.000 αθλητές, οι οποίοι αγωνίστηκαν σε 303 αγωνίσματα, και
παρατάχθηκαν στο κέντρο, για να σχηματίσουν μια τεράστια ανθρώπινη Union Jack.
Αναλυτικά, εμφανίστηκαν ζωντανά οι ακόλουθοι καλλιτέχνες: η Emili Sande, οι Madness, οι αειθαλείς Pet
Shop Boys, οι One Direction, ο Ray Davies των Kinks, οι Elbow (οι
οποίοι υποδέχθηκαν τους αθλητές στο στάδιο με το «One Day Like This», ο
ανανεωμένος George Michael, οι Kaiser Chiefs, η εντυπωσιακή Annie Lennox, ο Ed Sheeran με τον Mike
Rutherford των Genesis και τον Nick Mason των Pink Floyd (με το
εξώφυλλο του Wish you were here των Pink Floyd να αναπαράγεται στην κορυφή του
σταδίου από ένα σκοινοβάτη και μια φλεγόμενη κούκλα), ο ηθοποιός Russel Brand (στο «Pure Imagination»
από το Willly Wonka και το «I am the Walrus» των Beatles), ο dj Fat Boy Slim, η Jessie J, ο Tinie Tempah,
ο Taio Cruz, οι Spice Girls που επανενώθηκαν για τις ανάγκες της βραδιάς, οι Beady Eye (με τον Liam Gallagher να τραγουδάει το «Wonderwall» του προηγούμενου
συγκροτήματός του, των Oasis), ο
κωμικός Eric Idle των Monty Python στο «Always
Look on the Bright Side of Life» και οι Muse με
το επίσημο τραγούδι των Ολυμπιακών Αγώνων «Survival». Μοναδική επίσης στιγμή ήταν η εμφάνιση του Freddie Mercury των Queen σε 4
βιντεοθόνες στο κέντρο του σταδίου από το live στο Wembley το 1986, τον οποίο διαδέχθηκαν
στη σκηνή ο κιθαρίστας του συγκροτήματος, Brian May, και ο ντράμερ Roger
Taylor, με την Jessie J να επανεμφανίζεται για να τους συνοδεύσει στα φωνητικά για το «We will rock you».
Ακολούθησε ο εθνικός
ύμνος της Ελλάδας, με την ελληνική σημαία να ανεβαίνει στον ιστό και να
κυματίζει μέσα στο στάδιο, αλλά και ο Ολυμπιακός
ύμνος, με την Ολυμπιακή σημαία να παραδίδεται από το δήμαρχο του Λονδίνου
σε αυτόν του Ριο ντε Τζανέιρο, που θα διοργανώσει του Αγώνες το 2016. Την
παράδοση διαδέχθηκε η ανάκρουση του εθνικού
ύμνου της Βραζιλίας και η
εισβολή χορευτριών σάμπα στη σκηνή, με τη συνοδεία της Marisa Monte ως θεά της
θάλασσας Yemanja, βραζιλιάνων καλλιτεχνών, χορευτών καποέιρα και του Πελέ.
Επίσης, στη διάρκεια της τελετής ακούστηκαν το «Parklife»
των Blur, το «Running up that hill»
της Kate Bush και το «Bohemian
Rhapsody» των Queen, σειρά
μιξαρισμένων τραγουδιών του David Bowie
και το «Mr Blue Sky» των Electric Light
Orchestra σε playback. Την τιμητική τους είχαν και τραγούδια των Beatles, όπως το «Here come the sun», τα οποία εκτελέστηκαν χορωδιακά, αλλά και ο John Lennon που εμφανίστηκε σε βίντεο να τραγουδά το «Imagine».
Λίγο πριν το τέλος, εκφωνήθηκαν οι ομιλίες του προέδρου της
Οργανωτικής Επιτροπής των Αγώνων, Σεμπαστιαν Κόε, και του προέδρου της ΔΟΕ, Ζακ Ρογκ, ο οποίος κήρυξε τη λήξη των Αγώνων, και ενώ οι Take That τραγούδησαν το «Rule the world». Η Ολυμπιακή δάδα, η οποία έκαιγε για 16 μέρες, μετατράπηκε
σε 204 κομμάτια, συμβολίζοντας τις χώρες που συμμετείχαν, και έσβησε εν μέσω
χειοκροτημάτων. Τη βραδιά έκλεισαν οι σπουδαίοι The Who με τα τραγούδια τους «Baba
O'Riley», «See Me, Feel Me» και «My Generation», με πλειάδα πυροτεχνημάτων να φωτίζουν το λονδρέζικο
ουρανό.
Στο αγωνιστικό κομμάτι, οι ΗΠΑ κατέλαβαν την πρώτη θέση στον πίνακα των μεταλλίων με 104 (46
χρυσά, 29 αργυρά, 29 χάλκινα) και ακολούθησαν η Κίνα με 87 (38 χρυσά, 27 αργυρά, 22 χάλκινα), η διοργανώτρια Μεγάλη Βρετανία με 65 (29 χρυσά, 17
αργυρά, 19 χάλκινα) και η Ρωσία με
82 (24 χρυσά, 25 αργυρά, 33 χάλκινα).
